Sınır Tanımayan İnsanlık: Reis’in Hikâyesi

Türk iş insanı Reis Selçuk Yoğurtçuoğlu’nun hikâyesini ilk kez anlattığımda, yazımı şu sözlerle bitirmiştim: “Görünüşe göre bu daha son değil.” Bugün ise gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki, bu hikâye devam ediyor.

Geçtiğimiz süreçte Reis, gerçek desteğin gösterişli sözlerle ya da iddialı açıklamalarla ölçülmediğini bir kez daha kanıtladı. Gerçek destek, insanların hayatını değiştiren somut iyiliklerle ve anlamlı davranışlarla ölçülür.

Savaş, birçok insanı evsiz, güvencesiz ve güven duygusundan mahrum bıraktı. Özellikle evlerini terk etmek zorunda kalan aileler, küçük çocuklarıyla hayata yeniden tutunmaya çalışan anneler, neredeyse her şeyini kaybetmiş insanlar bugün çok zor günlerden geçiyor. Bu bir abartı değil. Çok kötü komşularımız var ve biz her gün Rus saldırganlığının sonuçlarını yaşıyoruz. İşte Reis de tam olarak bu ailelere yardım elini uzatmaya devam ediyor.

Bebek mamaları, gıda kolileri, kişisel hijyen ürünleri, temel ihtiyaç malzemeleri ve diğer insani yardımlar düzenli olarak Ukraynalılara, özellikle de bunlara en çok ihtiyaç duyan insanlara ulaştırılıyor. Pek çok aile için bu destek yalnızca maddi yardım değil, aynı zamanda yalnız olmadıklarını hissettiren bir umut kaynağı oldu.

Her yardım kolisinin arkasında gerçek bir insan hikâyesi var. Çocuklarını tek başına büyüten anneler… Hayatlarına sıfırdan başlamak zorunda kalan göç etmek zorunda kalmış aileler… Geçimini sağlayamayan emekliler… Rus saldırılarından zarar gören ve bugün desteğe her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyan insanlar… Aslında düşününce, bugün hepimizin desteğe ihtiyacı var.

Daha da fazlasını söyleyebilirim. Selçuk Yoğurtçuoğlu, yani bizim tanıdığımız adıyla Reis, yardımını benim aileme de teklif etti. Ancak savaşta çok daha büyük kayıplar yaşayan aileleri düşündüğüm için bu teklifi kabul etmedim. Çünkü bugün bu yardımın onlara benden çok daha fazla gerekli olduğuna inanıyorum.

Yaptığı çalışmaların en büyük karşılığı ise insanların samimi duyguları oluyor. Son dönemde onlarca Ukraynalı aile, aldıkları yardımlar için teşekkür videoları kaydetti. Ne yazık ki bu videoların tamamı yalnızca kişisel arşivimde bulunuyor. Ancak her birinde aynı sözler duyuluyor:

“Teşekkür ederiz, Reis.”

Onlar için önemli olan yalnızca ihtiyaç duydukları yardımı almak değil; aynı zamanda unutulmadıklarını ve kendileriyle ilgilenildiğini hissetmek.

Selçuk, Ukrayna’da yaşananlara hiçbir zaman kayıtsız kalmadığını defalarca dile getirdi. Başka bir ülkenin vatandaşı olmasına rağmen bilinçli bir şekilde Ukrayna’yı ve Ukrayna halkını destekliyor. Hatta biraz mizahla söylemek gerekirse, insan bazen onun Ukraynalı kökleri olup olmadığını düşünmeden edemiyor. Çünkü onun için yardım etmek tek seferlik bir kampanya değil, bilinçli ve kararlı bir vicdani duruştur.

Rusya’nın Ukrayna halkına karşı yürüttüğü saldırganlığı açıkça kınıyor ve bugün insanlığın, dayanışmanın, birlik olmanın ve birbirine destek vermenin her zamankinden daha önemli olduğuna inanıyor.

“Ben Ukrayna’yı ve her bir Ukraynalıyı destekliyorum. Yardıma ihtiyacı olan herkes bana ulaşabilir. Bu trajedinin sonuçlarını görmek beni derinden üzüyor. Gücüm yettiği sürece yardım etmeye devam etmek istiyorum. Destek verdiğimiz her aile bana doğru yolda olduğumuzu gösteriyor. Bu, insanların yalnız olmadıklarını hissetmeleri için atılmış bir adımdır.”

İşte bu anlayış, onun bütün yardım faaliyetlerinin ve insani girişimlerinin temelini oluşturuyor. Reis için hayırseverlik dikkat çekmenin bir yolu değil; en zor zamanlarını yaşayan insanlara karşı duyduğu sorumluluğun bir göstergesidir. Böylesine bir dostla karşılaşmış olmaları ise onlar için büyük bir şanstır.

Selçuk Yoğurtçuoğlu yaptığı çalışmalar nedeniyle birçok kez resmî teşekkür belgeleri ve ödüllerle onurlandırıldı. Bunu daha önce de yazmıştım. Hatta tanışmamız da tam olarak bunun sayesinde oldu. Ancak bana göre onun için en büyük ödül; insanların samimi mutluluğu, çocukların gülümsemesi ve yardım ettiği annelerin içten teşekkürleridir. Ve bana öyle geliyor ki, o durmaya niyetli değil.

Çok zor zamanlardan geçiyoruz. Gerçek destek her zaman devletin içinden gelmeyebilir. Bazen hiç beklemediğiniz, hatta umut etmediğiniz bir yerden gelir. Kökeni ya da vatandaşlığı ne olursa olsun, yanınızda olmayı seçen insanlar sayesinde gelir.

Reis’in hikâyesi birçok insana örnek olacak niteliktedir. Çünkü insanlığın sınırı yoktur. Yardım, dünyanın farklı köşelerinde yaşayan, farklı kültürlerden ve farklı dilleri konuşan insanları ortak bir amaç etrafında birleştirmelidir: En çok desteğe ihtiyaç duyanlara yardım etmek.

Geçen sefer bunun yalnızca bir başlangıç olduğunu yazmıştım. Bugün ise daha fazlasını söyleyebilirim: Bu hikâye devam ediyor. Selçuk Yoğurtçuoğlu gibi insanlar bu hikâyeyi yazmaya devam ediyor ve görünen o ki, Ukraynalı ailelerin bu zor günlerde ayakta kalmasına yardımcı olacak daha pek çok güzel işe imza atacak.

Son olarak bir şey daha eklemek istiyorum.

Böylesine bir dosta sahip olduğum için minnettarım. Evet, o benim için sıradan bir tanıdık değil. Çünkü gerçek dost, ihtiyaç duyduğunuz anda yanınızda olandır. Bugün Reis yalnızca benim değil, birçok Ukraynalının da gerçek dostu hâline gelmiştir.